?

Log in

All you have to decide is what to do with the time that is given to you [entries|friends|calendar]
Coen

[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ calendar | livejournal calendar ]

12 gedachtes, deel Uw gedachtes met ons.
Friends Only [19 Sep 2020|03:09pm]
To be added, or not to be added.
Ofzo.

deel Uw gedachtes met ons.
C'est fini [20 Feb 2009|12:25am]
Toen ik nog maar net zestien was begon ik dit livejournal. Voornamelijk omdat Noortje en Eric er een hadden, toen moest ik er opeens ook een. Volgens mij wilde ik voornamelijk veel aandacht omdat ik zielig en homo was. Vrij hilarisch, eigenlijk. Ik had zelfs al een msn-space als weblog, dit lj is door de jaren heen dan ook waardeloos gebleken.
Maar goed, het was er wel, en het is een fascinerend archief geworden van puberale verhalen van iemand die graag een groots en meeslepend leven zou willen hebben.
Natuurlijk is dit nog maar enkele jaren geleden. Met het oog, echter, op de dag dat ik twintig word (nog maar vijf maanden!) gedraag ik me als een oude knar die reflecteert op zijn leven. Om nu te zeggen dat ik volwassener geworden ben, dat zou tezeer cliché zijn. Maar ik durf wel met zekerheid te zeggen dat het psychische verschil tussen zestien en negentien vrij tot zeer groot is. Bij de meeste mensen, dan, gok ik zo.

De middelbare school met al zijn kwellingen en heerlijkheden lijkt alweer een vorig leven. Ik mis vriendschappen uit die tijd, de ondernemingen, de solidariteit, de vertrouwelijkheid. Dat ontbreekt bij mijn Utrechtse vrienden. De Erics, Maryse's en Jedidja's zijn verdwenen, een weliswaar zeer waardevol eens-in-de-zoveel-maanden-contact geworden. Maar ach, zo gaat het leven, zegt men.

Daarentegen is wonen in Utrecht over het algemeen een ontzettend bizarre en briljante ervaring. Mijn kamer is niet groot, maar wel aangenaam en rustig. Een Coenigere ruimte was er nog niet in dit universum. Nu nog een fiets, een baantje en betere cijfers, dan is het plaatje compleet.

Welnu! Op dit lj zal het vanaf nu waarschijnlijk zeer stil blijven. Vaarwel:) 

deel Uw gedachtes met ons.
[13 Oct 2008|11:06pm]
Volgens mij heb ik livejournal nog nooit zo ernstig verwaarloosd. Mijn laatste bericht was van 23 januari. Grutjes, dat is toch wel bizar. Maar wees gerust, ik verzorg mijn katten beter dan mijn lj! 

Welnu.

Binnenkort verhuis ik naar Utrecht, alwaar ik ga proberen met Miriam en Daniël in één huis te wonen. Aangezien ik pessimist ben, hoop ik dat het goed zal gaan en hou ondertussen mijn hart vast. De anderen schijnen zich daar niet zoveel zorgen over te maken. Maarja, zij weten dan ook niet hoe afgrijselijk ik kan zijn. Arme schatten.

Daarnaast heb ik zowaar een hoofdrichting gekozen bij mijn allerenigste studie TCS, namelijk Antieke Cultuur. Erg stoffig, inderdaad, maar ook wel leuk. Hoewel, af en toe ook doodsaai. Ellenlange artikelen van wetenschappers die allemaal van mening verschillen en toch vinden dat ze gelijk hebben over de neergang van Romeinse boeren in de tweede eeuw voor Christus gaan soms érg vervelen.

Hmm.. Heb ik nog iets te vertellen? Ach, inmiddels ben ik bijna weer net zo langharig en afzichtelijk als vroeger, ('vroeger, toen ik 16 was', zei Coen, de 19jarige bejaarde) iets waar ik stiekem wel blij mee ben. Triviaal, is het niet? Af en toe schrik ik van m'n eigen oppervlakkigheid. (jahaa, nog steeds)

Op het gebied van jongens is het eigenlijk ook best stil. Hoewel, ik heb wel gezondigd  - principe try before you die (ik ben tegen overbodig gebruik van Engels in normaal taalgebruik, maar probeer voor je sterft klinkt echt veel te houterig*) - en twee keer iemand ontmoet via internet. Eentje vlak voor de zomer, en eentje afgelopen vrijdag. Dat was beide keren onzettend fascinerend. Best gezellig kletsen met mensen die je daarvoor alleen vaagjes via msn kende. En dat met mijn gigantische sociale stoornis. Niet dat het tot nog toe iets is geworden.

Maargoed. Dat was het wel. Tot de volgende keer, misschien.


*Kan iemand me hierbij helpen? Een poging op maat, voor je doodgaat? In het leven moet je alles hebben geprobeerd, voor je verteert? Dat is niet eens goed vertaald, en niet grappig bovendien. Maarja, het moet wel rijmen. En grappig zijn. Ach, er moet gewoon een normaal alternatief zijn voor dat Engels:p

deel Uw gedachtes met ons.
... [23 Jan 2008|01:29am]
Die laatste poging is inmiddels alweer een tijdje geleden, geloof ik. Erg vasthoudend ben ik niet. Maargoed, aanschouw hier de stand van zaken in Coens leven:

Coen is:
1. Nog steeds 18.
2. Nog steeds bezig met TCS. Al sinds september, dat zijn bijna 5 hele maanden!
3. Inmiddels hard bezig om nu al een vak niet te halen. Ja, het is een verplicht vak en heet Schrijven & Presenteren, wie verzint dat nou? Heb je Coen ooit al een presentatie zien geven? Het is geen aanrader. In verband met blackouts draai ik me maar richting de geprojecteerde presentatie en lees alles op. Einde presentatie. Afgang.
4. Heel erg bezig pessimistisch te zijn.

Daarom gaan we even overzien wat er goed is en wat er slecht is in Coens leven: Maandag theorie-examen, eindelijk komt dat rijbewijs wat dichterbij, God is gedankt. Nog ongeveer 5 maanden tot de zomervakantie, waarin ik weg ga, met of zonder iemand. Er zijn vast wel meer dingen maar ik ben te negatief om het te zien. Ofzo. Ik ga positiever worden. Met dat in het achterhoofd sluiten we maar af, want dit is duidelijk geen geslaagde poging.

2 gedachtes, deel Uw gedachtes met ons.
Livejournal revival, poging 1. [16 Dec 2007|11:44pm]
Een tijdje geleden besloot ik eigenlijk livejournal vaarwel te zeggen.

Toen ik 16 was had ik blijkbaar de behoefte om me hier te uiten. Én op m'n msn-space. Oh, ik heb zelfs nog even een weblog op de site van expreszo gehad, hoe dom.
Momenteel heb ik heeel even ontzéttende fucking heimwee naar die tijd. Ook al voelde ik me toen zo kut, vaak. En ging ik om met Saskia, en had ik een gothicvriendje dat vreemdging.
Maar het was vroeger, de goede ouwe tijd!  Ik had een leven, ik had elk weekend iets te doen, ik had vriendjes, ik ging uit. Nu zie ik Maryse en Marjolein nog een keer per drie maanden, Sophie is eigenlijk een soort kennis geworden, en zelfs tussen Linda en mij is nu het anders. Godzijdank zie ik Miriam en Daan nog regelmatigachtig.

Ik voel me gewoon oud en saai nu. De universiteit is leuk, maar om nou te zeggen dat ik er echte vrienden heb... Dat kan gewoon niet, in die korte tijd dat ik er zit.
Ik mis het gezellig kletsen tijdens de pauzes, de vertrouwelijkheid van ons vriendengroepje, de kanarie-smtekeningen van Sophie, de briefjesgesprekken met Jedidja tijdens de 4e, het naar huis fietsen met Daniël, door de kou, 's nachts, wanneer dan ook, de fietstochten met Maryse, de filmavonden, de 50-euro dure auto van Miriam, af en toe mis ik Mark zelfs, uit de tijd dat  ik nog nooit  iets met hem had gehad. 
In elk geval, ik ontdekte dat livejournal zelf ook deel uitmaakt van de verloren jeugd, het sentiment.

Het moge duidelijk zijn: Coen heeft moeite met het accepteren met de vergankelijkheid der dingen. Dat is redelijk kut.

Ik moet gewoon leren de positieve kanten in te zien van mijn huidige leefsituatie. Mijn beste vrienden studeren ook in Utrecht, de studie is razend interessant, en ik heb nog zo'n 60 jaar te leven!

Misschien moet ik maar een livejournalrevival proberen:)

deel Uw gedachtes met ons.
Bonjour, je m'appelle Coen et je suis étudiant [11 Sep 2007|09:05pm]

En toen was ik plotseling student Taal- en Cultuurstudies (TCS, zoals men dat tijdens de introweek zei). 
Utrecht is een gave stad (dat had ik al eerder ontdekt) en mijn studie blijkt een enorme homo-trekpleister te zijn, erg apart. Natuurlijk belandde ik weer in een mentorgroepje met 3 heterojongens, maar jaa, een mens kan niet alles hebben he.

Verder heb ik deze week mijn eerste colleges gehad en aangezien ik Frans heb gekozen word ik doodgegooid met deze taal, aangezien alle colleges ook echt in het Frans zijn. (Ik was er al op voorbereid, hoor) 
Mijn introductieweek was ontzettend gezellig, want er waren veel aardige mensen, die ik nu helaas niet meer zie omdat ze allemaal andere vakken hebben gekozen.  Maargoed, ik heb geen zin in een sociaal isolement, dus ik zal echt wat minder verlegen moeten worden. 

Doordeweeks zit ik nu bij mijn oom en tante in het pittoreske dorpje Overlangbroek, in de buurt van Wijk bij Duurstede. Ik moet een kwartiertje fietsen en een halfuur met de bus, en dan sta ik op Utrecht Centraal Station. Hoewel, dichter bij Hoog Catharijne dan bij 't echte station, maar dat is alleen maar handig. Ik vrees dat het nog lang gaat duren voor ik de weg uitvind, want in Dordrecht duurde het ook maanden voor ik alles snapte.

Hmm... Wat heb ik verder nog te vertellen? De vakantie in Oostenrijk was leuk, lekker bergjes bewandelen enzo. Niet echt exotisch, maar zoals ik al zei, een mens kan niet alles hebben. Volgens mij ben ik trouwens aan het opgroeien, ik blijk af en toe wel met mijn ouders op te kunnen schieten, ofzo. Oh, oh, dat doet me eraan denken te vermelden dat ik 18 ben geworden op de heilige datum van 12 juli:) (Nee, ik heb geen feestje gegeven, dat doe ik wel in de kerstvakantie, of volgend jaar ofzo) Mijn moeder had me compleet verrast door een lesauto mét rijlesinstructeur te laten opdraven en ik was erg verblijd, want mijngod! Autorijden is zo gaaf! (Ik ben niet zo'n talent, maar dat maakt niet uit) 
Ik heb nog geen foto's op mijn laptopje, maar binnenkort zal ik vast weer iets posten met boeiende foto's uit de vakantie. (Want ik kan toch niet achterblijven bij al die gave met foto's geïllustreerde verhalen, nu wij thuis ook eindelijk een digitale camera hebben:) (die ik trouwens op vakantie moest bedienen omdat mijn ouders er totaal geen verstand van hadden... En dat terwijl ik ook al helemaal niet technisch ben enzo:P) 

Dus, tot de volgende keer.

2 gedachtes, deel Uw gedachtes met ons.
Guess I always knew the score [15 Jun 2007|01:44am]
Af en toe, zo heel af en toe, zijn de dingen in het leven totaal omgedraaid. Een fractie van een seconde dacht ik dat hij het dáárom deed, om mij te laten voelen wat hij vorig jaar gevoeld heeft, maar dat kan niet, daar is hij te lief voor. Hij was zelfs nog lief toen hij het zaterdag uitmaakte, kutzooi.

Natuurlijk wist ik ergens in mijn geest dat het eraan zat te komen, maarja, ik ben tamelijk goed in dingen verborgen houden voor mezelf.

We zaten op een bankje in het park en deden allebei duidelijk ons best niet te huilen; uiteindelijk slaagden we er zelfs in om flauwe grapjes te maken en te lachen. Dus, dat is nu een van mijn helderste herinneringen aan hem. Zijn lach, waardoor mijn maag nog steeds opspringt als ik eraan denk.

Ik heb sinds zaterdag zo ontzettend vaak naar zijn foto's gestaard, naar zijn msn-naam, op mijn bed gelegen om zijn muziek te luisteren en gedacht aan alle dingen die we hebben meegemaakt.
Oh, ik weet wat jullie denken, maar dit is echt het definitieve einde. Hierbij is bewezen dat de combinatie Mark&Coen gewoon niet werkt. De ene keer voel ik niet genoeg, de andere keer voelt hij niet genoeg.

Vandaag was ik de hele dag eigenlijk best vrolijk, vooral in de stad met Jedidja, Eric en Emma, maar dan 's avonds, als je weer genoeg tijd hebt om alles te overdenken....
Buh, ik zit even in een dip. Het grootste deel van de tijd gaat het wel (volgens mij lijkt het voor iedereen alsof ik er totaal niet mee zit), en ik vind dat ik nu wel weer tijd genoeg heb gehad om depri te zijn, enzo, maar toch.
Heeft iemand advies op het gebied van definitief over iemand heen komen? (Het klinkt ongetwijfeld erg dom/kinderachtig, maar... Nja, god)


En ja, ik ben geslaagd! Dank de goden.

navigation
[ viewing | most recent entries ]